‘Moeten zij een stem hebben, die eerst ja zegt en dan weer nee?’ zegt acteur Gijs Scholten van Aschat misnoegend in het eerste deel van Romeinse tragedies, een samensmelting van drie Shakespearestukken. ‘Een volk dat niet kan heersen en nooit beheerst kan worden?’ Aan het woord is het personage Coriolanus, die in een senaatscène het vuur na aan de schenen krijgt gelegd door de volkstribuun, ambtenaren die de belangen van het volk zeggen te behartigen. Coriolanus is tegen zijn zin consul gemaakt, een voetstuk waar hij niet veel later vanaf geworpen zal worden. Het volk bewondert zijn daadkracht en militaire leiding, maar later hekelt men diezelfde kwaliteiten juist. Een wispelturige bevolking, een leider die zijn volk niet goed aanvoelt, populisten die zich voordoen als de stem van het volk – het zal ons bekend in de oren klinken.
Hans Kesting (r) als Marcus Antonius in Romeinse tragedies