Voor het eerst na het boeken van een goedkope vakantiereis naar de Peloponnesus in Griekenland. Om de hoek bleek een weerbarstig gebied te liggen dat in de jaren vijftig uitgebreid was beschreven door de Britse auteur Patrick Leigh Fermor. Het bleek een geweldig reisboek te zijn.
De naam Leigh Fermor kwam ik sindsdien vaker tegen als ik naar Griekenland ging. Het was zijn tweede vaderland. Deze zomer was ik op Kreta en kwam ik hem weer tegen. Hij bleek tot de partizanen behoord te hebben die de Duitsers vanuit de bergen bevochten. Zijn naam wordt veelvuldig genoemd in het boek Stille, diepe wateren van de Griekse schrijfster Rhea Galanaki, waarover ik al eerder sprak.
Ik hoorde in Nederland nooit iemand over Leigh Fermor, tot ik eind oktober de Volkskrant las. Er stond een artikel in van Jaap Scholten, getiteld Waarom ik zoveel van Paddy houd. ‘Paddy’ is de bijnaam die de Engelen liefkozend hebben gegeven aan de reisschrijver. ‘In Nederland is 'Paddy' nauwelijks bekend. Schrijver Jaap Scholten legt uit waarom daar dringend verandering in moet komen.’ Three cheers for Scholten…