Je leest dit artikel gratis. Wil je meer van de VPRO Gids? Neem een abonnement. Nu 12 weken voor slechts 10 euro. Ik wil meer lezen →
Vrouw en paard
In Andere tijden sport blikt Anky van Grunsven terug op de Olympische Spelen van 2004. Een emotionele periode voor de dressuuramazone, want haar vader was net overleden. ‘Er hangt één foto bij mij op stal, die is van mijn vader.’
Anky Van Grunsven laat haar tranen de vrije loop in Athene.
De kleine Anky was aanvankelijk zelfs bang voor paarden, maar ze schreef als dressuuramazone geschiedenis als de Nederlander die in totaal de meeste olympische medailles op de Zomerspelen behaalde.
‘Die hardheid van mijn vader had ik nodig in de sport’
Van Grunsven: ‘Emotioneel, maar mooi. Bijvoorbeeld om oude beelden van mijn vader terug te zien. En die medaille-uitreiking, waarbij ik echt zijn aanwezigheid voelde. Terwijl ik niet geloof in een hiernamaals of zo. Ik kan het niet verklaren, maar ik dacht: pap, je bent hier gewoon bij. Alleen ben je even niet naast me, maar boven me.’
‘Er hangt één foto bij mij op stal en dat is die van mijn vader, dat zegt genoeg. Mijn basis in alles wat ik doe komt van mijn vader. Als ik ergens mee zat, was hij mijn rustpunt. Niet dat hij nou altijd geduldig was, maar toch. Hij had ook een bepaalde hardheid, die ik in de sport wel nodig had. En ja, het kritisch naar jezelf blijven kijken, dat komt ook echt van hem.’
‘Ja, daar hebben we wel discussies over gehad. En dan zei hij: als ik niks zeg, weet je dat het goed is. Dus toen hij dat in 2004 opeens toch zei, wist ik dat hij er slecht aan toe was. Ik denk dat hij toen zei wat hij altijd al wilde zeggen. Met mijn eigen kinderen, die ook paardrijden, probeer ik vaker uit te spreken wat er goed gaat. Ze horen het helaas niet altijd.’
‘Moeilijk. Maar ik begreep mijn ouders wel: hun ideale schoonzoon was geen achttien jaar oudere, gescheiden man met een kind. Uiteindelijk kwam het goed, dat had tijd nodig. Ook voor mijn vader, om een stap terug te doen als coach. Knap dat hij dat toch heeft gedaan.’
Kijkt u zelf trouwens ook sportdocumentaires?
‘Zeker, laatst nog die serie over Michael Jordan: The Last Dance. Geweldig, en ik herkende er zo veel in. Dat altijd en altijd je best willen doen, of het nou een wedstrijd is of een training. Nóóit denken: het is maar een training!’
Andere tijden sport
NPO 1, zondag 26 juli 22.15-23.00 uur
Cadeautje!
Je leest dit artikel gratis. Wil je meer van de VPRO Gids? Neem een abonnement. Nu 12 weken voor slechts 10 euro. Ik wil meer lezen →